In het land van overspel valt er altijd wel iets te beleven. Nooit gedacht trouwens dat dat mij zou overkomen. Als keurig getrouwde vrouw met een zaak en andere ambities. Vreemdgaan doe je niet; er mankeert dan wat aan je huwelijk en moet je wegwezen. Dat principe dus. Totdat je halsoverkop verliefd wordt. Niet eens zoekende naar iets buiten de deur maar toch struikelde ik erover. Letterlijk kwakte ik op mijn toetje.

Via Twitter, uiteraard, raakte ik in gesprek. Niet eens zo heel erg boeiend maar ik wilde iets weten en die meneer kon mij antwoord geven. Het werd een gezellig gesprek. En nee, geen sexting want dat doe je als keurig getrouwde mevrouw niet. Hij was leuk en hij had humor. Na dat gesprek was ik hem alweer vergeten tot ik een berichtje kreeg. Ik was enigszins verbaasd want het ging helemaal nergens over. Ik nam het voor kennisgeving aan. Tja wat moet je?

En toch heb ik ergens een keer gereageerd, want we raakten weer in gesprek. Het werd wel heel leuk en erg gezellig. En nee, nog steeds geen sexting. Om een lang verhaal kort te maken; we ontmoetten elkaar, de vlam sloeg in de pan, verliefd, leuk, gezellig, ellende, gedoe, wel of niet kiezen, paniek. En toen, plotsklaps trok hij de stekker eruit. Hartenpijn, boos, verdrietig, opstaan, afstoffen en doorgaan.
Oké, niet zo snel als hier staat uiteindelijk al met al een jaar of wat.

In al mijn naïviteit dacht ik dat ik de enige was in mijn vriendenkring. Tot ik op een avond lekker knus, met een paar wijnflessen tussen ons in, op de bank met een vriendin aan de praat raakte. Verrek; ook zij had een lover?! Ik rolde bijkans van de bank. Hoe deed zij dat dan? Had ze geen gedoe? Was het alleen maar leuk?

Ik vertelde mijn verhaal. Fijntjes wees ze me op de punten waar ik de mist was ingegaan. “Jullie hebben geen affaire, jullie hebben een relatie!” riep ze uit. “Jullie delen teveel”. BAM! Jemig, ik weet toch ook niet hoe dat werkt! Enfin, ze stond me bij in mijn liefdesverdriet, luisterde naar mijn gemekker en gaf me af en toe de nodige schoppen onder mijn elegante kontje.

Later las ik van Marc zijn blog over fuckbuddy’s. Had ik dat maar eerder geweten. Dat had een hoop ellende bespaard. De bewuste vriendin zei nog wel; “dan weet je dat voor de volgende keer”. Stellig overtuigd heb ik gezegd dat ik dat aan me voorbij laat gaan. Alhoewel …