Histoire d'O - Een kleine geschiedenis van een grote klassieker

Histoire d’O is een roman van de Franse schrijfster Pauline Réage. Het BDSM-verhaal werd gepubliceerd in 1954 en in 1969 kwam de Nederlandse vertaling uit als ‘Het verhaal van O’. Zelfs na al deze tijd is het verhaal nog steeds fascinerend.

Het verhaal

‘Histoire d’O’ gaat over vrouwelijke onderwerping van de fotograve ‘O’. Ze moet continu beschikbaar zijn voor orale, vaginale en anale seks. Ze dient zich volledig aan te bieden aan alle mannen die toebehoren aan het geheime genootschap als haar dominante minnaar René. Ze moet zich regelmatig uitkleden, wordt geblinddoekt, vastgebonden en geslagen met zwepen. Haar anus wordt getraind met steeds grotere buttplugs. Haar schaamlippen worden gepiercet en haar billen gebrandmerkt.

Emmanuelle Arsan gaf later aan dat haar boek ‘Emmanuelle’ (bekend van de verfilming met Sylvia Kristel) was geïnspireerd op ‘Histoire d’O’.

De auteur

In 1954 publiceert Jean-Jacques Pauvert, een jonge redacteur van 27 jaar, een reeks van erotische literatuur in Frankrijk. In die tijd was er sprake van censuur en daarom waren deze publicaties al snel bestempeld als ´grove onfatsoenlijkheid´. Frankrijk was verrast en geschokt door ´Histoire d’O´, dat gaat over een onafhankelijke vrouw die seksslaaf van een man wordt.

De naam van de auteur blijkt een pseudoniem. Er werd volop gespeculeerd en getwijfeld over de identiteit van de persoon achter Pauline Réage. Al snel circuleerden verschillende namen. Was het Jean Paulhan, die het voorwoord van de roman had ondertekend? Of was het André Malraux of Henry de Montherlant? Maar weinig mensen konden geloven dat ‘Histoire d’O’ was geschreven door een vrouw.

In 1975 publiceerde Régine Desforges in de ‘Pauvert editor’ een serie interviews met Pauline Réage onder de titel ‘O ma dit’ (O vertelt me). In 1994 vertrouwt de dan 86-jarige Anne Cécile Desclos (die ook bekend is onder het pseudoniem Dominique Aury) de New Yorker toe, dat zij de auteur is. In het stuk geeft ze aan wat de achtergrond is van het verhaal. Ze vertelt dat ze in die tijd verliefd was op Jean Paulhan, haar 23 jaar oudere baas van het prestigieuze literaire magazine ‘Nouvelle Revue Française’. Paulhan was een groot liefhebber van het werk van Markies de Sade. De roman was bedoeld als een liefdesbrief. “Ik was niet jong , ik was niet mooi. Ik moest andere wapens zien te vinden. Geen fysieke wapens, maar mentale.” Paulhan had haar uitgedaagd door te zeggen dat ze een dergelijk verhaal niet kon schrijven.

Illustraties

In 1968 maakte de surrealistische schilder en decorontwerper Leonor Fini, illustraties voor de roman.

In 1975 maakte de Italiaanse tekenaar Guido Crepax een stripalbum van ‘Histoire d’O’.

De verfilming

Ook in 1975 besloot filmmaker Just Jeackin om de roman over te brengen naar het grote doek. Hij maakte een soft porno versie van het boek, gefilmd in de stijl van David Hamilton, die in die tijd veel erotische films maakte. In ‘Histoire d’O’ wordt de hoofdrol vertolkt door Corinne Clery (die bekend werd als Bond Girl in ‘Moonracker’ ). Het geweld en sadomasochisme van de roman is in de film volledig weggelaten.