Aquarium, papier & interieur - Een erotisch verhaal

Opnieuw ben ik uitgedaagd om een erotisch verhaal te schrijven dat is gebaseerd op drie woorden. Hieronder lees je het resultaat:

blue jellyfish illustration — Photo by Scott Webb on Pexels.com

Voor mijn sollicitatiegesprek had ik een kort jurkje aangetrokken, dat paste bij de combinatie van het warme voorjaarsweer, het type functie en het bedrijf. Het tricot jurkje tot halverwege mijn bovenbeen zei ‘zakelijk’, maar de retro print in groen en oranje verried mijn gevoel voor grafische vormgeving. De zwarte hoge laarzen moesten stijl uitstralen en de hoge hakken maakten het vrouwelijk en enigszins sexy.

Het kantoorpand van dit prestigieuze reclamebureau was gevestigd in een oud fabriekspand, waar vroeger kauwgomballen gemaakt werden. Of chocoladerepen. Zoiets. De oude industriële elementen waren behouden gebleven, maar gecombineerd met modern meubilair van bekende ontwerpers zoals Tejo Remy en Jurgen Bey. Maar ik zag ook een tafel van Mario Philippona, waarvan de drie tafelpoten bestonden uit voorovergebogen vrouwenbenen (en billen). In dit interieur was uiteraard geen plaats voor een receptie-desk. Kort nadat ik door de voordeur was gelopen en me net begon af te vragen waar ik heen moest, kwam een jonge vrouw (ik schatte haar een jaar of 26) op me afgelopen. Ik vertelde haar dat ik een afspraak had met de heer Christoff. Ze glimlachtte alleen, zei me even te wachten en was heupwiegend weer weggelopen. Dat gaf mij nog even de gelegenheid om rond te kijken.

“Eniko?” Een man van halverwege 40 kwam met gestrekte arm op me af. Hij droeg een jeans waar grote slijtplekken en gaten in zaten en een zwart overhemd dat net een knoopje extra open had. Zijn driedagen baardje was grijs en zijn haar zat verward maar toch gestylet. Het viel me op dat hij geen sokken aanhad in zijn groene suède schoenen. Ik nam zijn hand aan en wilde juist iets zeggen, toen hij me naar zich toe trok en begroette met drie kussen. Daarna plaatste hij een hand op mijn heup en dirigeerde me richting zijn kantoor, dat op de eerste etage was gevestigd. Het was niet helemaal volgens de regels van de etiquette om mij voor te laten gaan op de steile metalen draaitrap. Hij liep zo dicht achter me dat zijn gezicht slechts centimeters van mijn billen was verwijderd.

Zijn kantoor was ruim. Een indrukwekkend aquarium deelde de ruimte denkbeeldig in tweeën. In de grote watertank zaten alleen kwallen. Ze bewogen traag en gracieus door het water. Ze waren wit en hadden lange sluiers. Het was bijna erotisch hoe ze langs elkaar aan schurkten en zweefden door het blauwverlichte water.

“Fraai, toch?”, zie Christoff. “Ze zijn net als de vrouwen in mijn leven. Prachtig, geil zelfs, maar ook dodelijk.” Opnieuw voelde ik zijn hand op mijn heup, bijna op mijn bil en hij duwde me zacht richting de lage Wilson Scott bank. Het witte kunststof en rode metaal voelde koel aan door mijn jurkje en omdat het zo laag was kroop mijn rokje wat omhoog tot een paar centimeter onder mijn slipje. Decent draaide ik mijn benen om hem het uitzicht op mijn slipje te ontnemen.

“Het is een prachtige bank, maar met een rokje ben je al snel in het nadeel”, grinnikte hij. “Koffie? Of liever iets sterkers?”

Koffie was prima. Het werd een ristretto uit een porceleinen espresso-apparaat van Arvid Häusser. Nadat Christoff me mijn kopje had aangegeven, vroeg hij haast quasi nonchalant of ik bekend was met het account waar de vacature door was ontstaan. Hij overhandigde me een stapeltje papier en ik moest mijn kopje wegzetten om er doorheen te kunnen bladeren. Al direct toen ik het mapje opensloeg, werd ik geconfronteerd met vrij heftige foto’s van vrouwen die waren vastgebonden met dik snijdend touw of er flink van langs kregen met een flogger of een paddle. Het bloed liep naar mijn wangen en ik keek verschrikt naar Christoff. Ik kon slechts nog stamelen. Niet dat ik de foto’s niet mooi vond. Ze waren prachtig, maar toen ik solliciteerde op een baan als grafisch vormgever had ik niet verwacht dat het iets met porno te maken had.

“Onze nieuwe account is een lingeriemodehuis dat nogal expliciet is in haar communicatie. Geil, hè?”

Ja, geil was het inderdaad. Ik bladerde door de prospectus en zag hoe vrouwen lagen vastgebonden en een glazen dildo in zich hadden. De dames hadden prachtige lingerie. Bodies, harnassen, halsbanden, maskers. Het ademde een broeierige sfeer uit en ik merkte dat ik vochtig begon te worden. Mijn vingers gleden over de foto’s en ik drukte mijn benen tegen elkaar om het pulseren van mijn clitje te beantwoorden. Christoff plaatste zijn wijsvinger en middelvinger onder mijn kin en met een kort duwtje liet hij mij hem aankijken.

“We zoeken iemand die zich kan identificeren met de doelgroep. Iemand die weet welke reactie ze moet oproepen met de kleding en accessoires van het merk. Hij of zij moet zelf niet onbewogen blijven van het materiaal. Het moet je wat doen. Je kunt geen snelle motoren verkopen als je zelf geen motorrijbewijs hebt. En dit”, hij nam naast me plaats en tikte tegen het papier dat op mijn schoot lag, “dit kun je niet verkopen als je er zelf niet botergeil van wordt.”

Christoff pakte het papier en legde dat op de grond. Hij keek me diep in de ogen en legde zijn hand op mijn knie. Zonder oogcontact te verliezen liet hij zijn hand onder mijn rokje glijden. Duizend gedachten flitsten door mijn hoofd. Ik had deze baan nodig, maar seks op de werkvloer was tegen mijn principes. ‘Don’t shit where you eat’. Dit prestigieuze kantoor zou geweldig staan op mijn CV, wat voor account ik ook had gedaan. Het was dan weliswaar op het randje van porno, maar aan de andere kant kon ik de hele dag naar porno kijken en er nog betaald voor worden ook. Bij mijn vorige werk moest ik dat stiekem doen. Zijn vingers waren bij mijn warme en vochtge slipje aangekomen, maar hij stopte niet. Resoluut duwde hij het stof opzij en duwde twee vingers tussen mijn lipjes. Mijn hoofd viel in mijn nek en een klein grommetje ontsnapte onbedoeld uit mijn keel. Ik wilde deze man, ook al was hij minstens tien jaar ouder. Me aan hem overgeven. Mijn knieën gingen zo wijd mogelijk uit elkaar om hem volledige toegang te geven.

Maar Christoff haalde zijn vingers al weer uit me, wreef ze tegen zijn duim en bekeek het vocht dat in draadjes aan zijn vingers kleefde. Toen rook hij er kort aan en hij likte kort aan zijn wijsvinger. Even was zijn blik afwezig in het oneindige. Toen sloot hij zijn ogen en dacht na.

Als vanuit het niets veranderde zijn dromerige houding weer in een zakelijke. Hij rechtte zijn rug en stak zijn hand uit. De vingers glommen nog van het vocht.

“Wat mij betreft heb je de baan. Je CV was al overtuigend, maar je hebt overduidelijk ook de juiste instelling om voor mij te komen werken. Kun je maandag beginnen?” En hij riep de naam van zijn assistente door het trapgat, om vervolgens tegen mij te zeggen dat zij het contract in orde zou maken. Toen ze boven kwam zat ik nog steeds met mijn benen iets te ver uit elkaar en mijn opwinding moet uit mijn ogen af te lezen zijn geweest. Beginnen? Ik wou het afmaken. Nu! Maar de assistente nam me mee naar beneden en Christoff had alleen nog aandacht voor zijn aquarium.

“Let maar niet op hem, de rukker”, fluisterde de assistente. “Wij gaan het vast leuk hebben hier.” En ze gaf me een plagend schouderduwtje waardoor haar borsten tegen mijn arm botsten.